گدایی باهنر

دیروزبرای انجام کاری رفته بودم به روزنامه اطلاعات .درمسیرراه رفت وبرگشت متروواتوبوس با پدیده گدایی با استفاده ازآوازووسایل هنری برخوردداشتم .البته نه اینکه قبلا ندیده بودم بلکه به آن توجه ننموده بودم .هرچند شب درمیان دم غروب یا بعدازغروب درکوچه محل سکونتم یک جوانی با اکاردئون خودمی چرخ ومی نوازدوکردم هنر دوست هم ازطبقه های مختلف پول وکمک خورابه جوان نوازنده که گاهی هم می خواند پائین می اندازند.یکی دیگرهم هست که ماهی یکی دوبار باکمانچه وآواز خودمردم را یه اصطلاح شاد می کند.
دیروزهم هنگام رفتن به متروبا اتوبوس دونفرکه یکی مردجوان بایک سازس که من نمی شناختم ویک پسربچه با دف شروع به نوازش گوش وروح مسافران نمودندودرپایان هم دف بودکه شروع به چرخیدن وجمع آوری پول نمود.چندتائی هم کمک نمودند.
هنگام برگشت درمتروپیرمردی حدود 65 ساله شروع به خواندن آوازنمود.که الحق صدای خوبی هم داشت ویکی ازترانه هایی هم خواندکیوکیو می روم توکیو بود.چندتایی که منتظرشکارچنین لحظه های با موبایل خودهستندشروع به فیلمبردای نمودندکه خواننده محترم به آنها اعتراض کردوگفت اگر می خواهید فیلم بگیریدبایدپول بدهید.بعدارخواندن شروع به جمع آوری پول نمودالبته باهمان جمله های خاص خودشون .درایستگاه دروازه دولت پیاده شدوبه واگن عقبی رفت .
بهرحال این پدیده ظاهرادرحال گسترش هست والحق که استعدادماایرانیها درپیداکردن راههای جدیدزندگی قابل توجه هست .