راهپیمایی کم نظیر

دیشب ساعت 2 برگشتم به منزل . عضلات بدنم بد جوری درد می کرد . خسته بودم اما شاد و هیجان زده بودم . از تقاطع نواب _ آزادی تا میدان آزادی و صادقیه پیاده رفتن برای من که آمادگی نداشتم سخت بود .برا ی همین گزارشم امروز صبح می نویسم .

دیروز ساعت 4:30 رسیدم تقاطع انقلاب و نواب . جمعیت سبز پوش به سوی میدان آزادی براه افتاده بود . لحظه به لحظه بر تعداد جمعیت افزود می شد .وارد جمعیت شدم . از این لحظه به بعد بود این موج جمعیت بود که مرا با خود می برد . باند شمالی به سمت آزادی و پیاده روها کاملا پوشیده از جمعیت بود .

نیروهای پلیس اندک به چشم می خوردند اما نظمی خود جوش بر جمعیت حاکم بود . آنچه به چشم می خورد محبت به یکدیگر بود همان چیزی که در شرایط عادی شهرهای بزرگی مثل تهران کمیاب هست . دیروز محبت ، عشق ، امید با هم در آمیخته بودند تا گام های حرکت به سوی هدف و رسیدن به آن محکمتر بر زمین فرود آید تا صدای خرد شدن یاس در زیرگامهای استوار به گوش همه آنان که مردم را نادیده می گیرند برسد . آری این هدف بود که به آنان در این جمعیت نظم و هیبت می داد .

جمعیتی سبز با هدفی سبز براه آفتاده بود . آمده بودند اما بدون نامه اداری ، بدون ذره ای چشمداشت . آمده بودن تا بگویند امید دارند به آینده ای زیبا .

زن ، مرد ، کودک ، جوان ، پیرمرد در خیابان بودندو این موج عظیم سبز را ایجاد کرده بودند . دسته های مختلف از هرطرف به جریان رودخانه خروشان سبز پرامید می پیوست .

صحنه های زیبا فراوان بود . یکی از صحنه های زیبا زمانی بود که چند روحانی به نرسیده به میدان آزادی خیل جمعیت پیوستند . جوانان به وجد آمدند و با شعار از آنان استقبال کردند . دختران و پسرانی را دیدم که شعار می دادند دوستتان داریم . این نشان داد که اگر روحانیون همراه با مردم وبا هدف مردم باشند مردم آنان را دوست دارند . این حرکت جمعیت گفته آنان را که روحانیون در بین جوانان جایگاهی اندک دارند به چالش کشید . دیروز همین جوانان گفتند که آنچه دوست ندارند ایستادگی در مقابل خواست مردم است نه  شخص خاصی با پوشش و شغل خاص .

دسته های متعدد به طور جداگانه شعار می دادند چرا که هیچ وسیله ای که بتوان از طریق آن شعارهای همآهنگ داد وجود نداشت ، لذا دسته های مختلف شعارهای متفاوت می داد . در اینگونه مواقع احتمال انحراف از هدف و شعار هم وجود دارد . با این حال شعارها همه در حمایت ازموسوی و نفی دولت نهم بود .

به نظرم راهپیمایی دیروز در تاریخ انتخابات ما سابقه نداشته است . آنان که صحنه های انقلاب را دیده بودند این حرکت جمعیت را با زمان انقلاب مقایسه می کنند.