جمعه، اسفند ۱۰، ۱۳۸۶

بازهم جنایت

وقتی که امروز تصاویربدن وسرهای شکافته شده و پر از خون کودکان فلسطینی را ،که قربانی خباثت وددمنشی وخشم آدم بزرگها شده بودند ، بر دستان پدر همراه با ضجه های مادر دیدم بغض گلویم را فشرد وخشم بر سراسر وجودم مستولی شد .آنگاه از ته دل برای همه انسانها و خودم دلم سوخت که چرا همانند گرگهای وحشی وگرسنه همدیگر رامی درانیم ،تا به خواسته های به حق وناحق خود برسیم ، آنوقت نام انسان بر خود می گذاریم و به آن هم افتخار می کنیم . یکی خودرا متمدن ودیگری معتقد به خدا می نامیم . خودرا یهودی یا مسیحی یا مسلمان می نامیم و با استفاده از همین واژه ها و در پشت آنها شکم یکدیگر را پاره پاره می کنیم و چنین مغز کودکان معصومی که هنوز در گهواره ند و از عالم ما آدم نماهای بی عاطفه خبر ندارند می شکنیم که خود را در راه رسیدن به امیال بی ارزشمان ارضاء کنیم . چه فرقی می کند این کودک فلسطینی باشد یا که اسرائیلی هردو معصومند وبی گناه . گناه ازما بزرگانی است که خودرا محور عالم وآدم و خیر مطلق می بیینم و دیگری را درضلالت و گمراهی وذلیل ،مابزرگانی که خود را محق مطلق ودیگری را متجاوز بالفطره می دانیم که باید از روی زمین محو شود تا زمین پاک شود که جا برای ما بازتر شود تا به شیوه خود به ستم و جور بپردازیم ونامش را هم مقدس بگزاریم . هیچ وقت هم به خود جرات ندادیم ونمی دهیم که از خود سوال کنیم که آیا آن ذات اقدس هم از ما همین خشونت را طالب هست یا که ما به نام او هر گناهی را مقدس می نامیم تا به خواسته های نفسانی و زمینی خود برسیم .در این بین چه فرقی می کند ما مسلمان باشیم یا یهودی یا مسیحی یا هر دین و مذهب دیگری که همه خودرا به نام ذات اقدس باری تعالی گره می زنند و مدعی اجرای فرمان اویند .

مایی که یکی درماهیت متجاوز ودیگری درجایگاه متجاوز شده قرار داریم وهریکی از ماهم نام مکتب ومذهبی را به یدک می کشیم وبرای رسیدن به خواسته های نامشروع و مشروع خود هرجنایتی را روا می دانیم . کشتن کودکان ، آتش زدن وویران کردن خانه های که زنان ، کودکان و کهنسالان درآنها بی خبر از همه بلواهای اطراف آرمیدند ، آتش زدن مزارع ، بمباران ، موشک پرانی برسردیگران را روا می داریم .

وقتی به تاریخ می نگری می بینی که همیشه همین بوده واین دوقرن معاصر هم که سرآمد همه قرون گذشته در نابودی انسان وانسانیت بوده است . انسان را چه شده و چه می شود .؟

آیا امیدی به صلح همیشگی خواهد بود .؟ یا اینکه در همه اعصار، زندگی انسانها تحت تاثیر سبعیت قدرتمندان خواهدبود وشمشیر خون آشامان انسان نما بر سرش همیشه به چرخش درخواهد آمد .؟ آیا می شود روزی که بدنهای کودکان بی گناه چنین پاره پاره نشود .؟آیا این آروزی است دست نیافتنی .؟

این عکس را ببینید آنوقت بپرسید چرا کودکان .؟ اصولا چرا انسان .؟

منبع عکس

هیچ نظری موجود نیست: